Πενήντα συγκεκριμένες αιώνες πριν από την ίδρυσή τους, κατά τη διάρκεια της 18ης Δυναστείας, η Αίγυπτος είχε περάσει μια περίοδο αναταραχής. Η εποχή που γεννήθηκε, σε σύγκριση με την νεότερη Αυτοκρατορία, είναι μια περίοδος κατά την οποία η Αίγυπτος προσπαθούσε να διατηρήσει την κυριαρχία της σε μια ολοκληρωμένη αυτοκρατορία που διήρκεσε από τον Τελευταίο Καταρράκτη του Νείλου στο Σουδάν στις επαρχίες της Βόρειας Συρίας. Γνωστός για την πολιτική του ικανότητα, την ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων, τη διοικητική του ικανότητα και την οικοδομική του δραστηριότητα, ο Ραμσής έθεσε τα θεμέλια με τα οποία οι ηγεμόνες της Αιγύπτου στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων. Σε ένα κρίσιμο ιστορικό πλαίσιο, η επιρροή του Ραμσή Β' είναι ορατή σε παλαιά κείμενα και σε σύγχρονες πολιτιστικές αναφορές. Η ηγεσία του χαρακτηρίζεται από τα εκτεταμένα οικοδομικά έργα, συμπεριλαμβανομένων των τεράστιων ναών κοντά στο Αμπού Σιμπέλ, καθώς και την ίδρυση μιας άλλης επένδυσης στο Πι-Ραμσέ. Παρουσιάστηκε στη Βασίλισσα Σέτι Α' και στη Βασίλισσα Τούγια, ο οποίος έγινε βασιλιάς σε νεαρή ηλικία μετά τον θάνατο του πατέρα του.

Η τεράστια ποσότητα τέχνης στο μέτωπο και τα πιθανά δεδομένα που προβάλλονται στις κοινωνικές και ιστορικές μνήμες των Αιγυπτίων είναι λίγο περισσότερο αντιπροσωπευτικά από οποιαδήποτε άλλη επιτυχημένη αποστολή στην περιοχή. Το νεότερο Ποίημα προτείνει μια πληθώρα στοιχείων που παρέχουν κατανόηση του τι είναι η ζωή σε μια τέτοια εποχή και θα σας δουν πώς φαινόταν μια μάχη αυτού του επιπέδου στα παλιά χρόνια. Κάποια στιγμή, αυτή η μάχη οδήγησε στη λήξη της σύγκρουσης του Ραμσή στην περιοχή, η οποία οδήγησε στην ολοκλήρωση της πρώτης συνθήκης ειρήνης στον κόσμο μεταξύ δύο εθνών. Οι αιγυπτιακές αναφορές σχετικά με την αυθεντικότητα του Ποίήματος δεν αμφισβητήθηκαν μέχρι που βρέθηκε ένα καλό πήλινο αντίγραφο του χεττιτικού τύπου της μάχης στην πόλη Χαττούσα, την πρωτεύουσα της Χεττιτικής Αυτοκρατορίας, κατά την ύστερη Εποχή του Χαλκού.

• Τα ποσοστά από τα πολλά χρόνια που ακολούθησαν την κατάρρευση είναι διαφορετικά, ακόμα κι αν το 90, διαφορετικά το 91 θεωρείται το καλύτερο ποσοστό.
• Η ορατότητά του εντός της Χαναάν θα μπορούσε να πυροδοτήσει τη σύνθεση των νέων διεκδικήσεων σε αυτήν την περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της Φιλιστίας, μετά την κατάρρευση της Αιγυπτιακής Αυτοκρατορίας στην Ασία.
• «Έτσι, έστησε ενέδρα εδώ, βορειοδυτικά της πόλης Κάδης. Και παρόλο που αυτοί οι άνθρωποι ήταν μέσα στο κρησφύγετο, άλλοι έτρεξαν νότια της Κάδης, προς το κέντρο μας, οι επιθέσεις εξαπολύθηκαν, όπως λίρες, αποκαλύφθηκε από εμάς, για να σας αφήσουν άφωνους, και η λεγεώνα του Πρα-Χορμάκου υποχώρησε.»
• Το αποτέλεσμα της μάχης, αν και δημόσια αποκρύφθηκε, έδωσε νέα ώθηση στην μακρινή στροφή της Αιγύπτου προς τη διπλωματία για εδαφική επέκταση.
• Οποιαδήποτε χρονική περίοδος για τον θρόνο, δεδομένης της νέας απαιτούμενης ισορροπίας, είχε ως αποτέλεσμα την οικοδόμηση υψηλότερων μνημείων, την επέκταση των ορίων της Αιγύπτου και την ενθάρρυνση της νέας άνθησης μακριά από την αιγυπτιακή κοινότητα.

Χεττιτικές πηγές για τη φυλή, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από μίας σελίδας, έχουν ανακαλυφθεί στη Χαττούσα, ωστόσο, δεν έχουν ανακαλυφθεί χρονικά που να το αποδεικνύουν ως μέρος μιας επιχείρησης. Κάποιοι διέφυγαν βόρεια με το στρατόπεδο του Άμμωνα, ενώ καταδιωκόταν από Σύνδεση vulkan spiele παλιάς έκδοσης τα χεττιτικά άρματα. Ο άρχοντας προχώρησε βόρεια και η μεγαλειότητά του έφτασε σε μια περιοχή νότια της πόλης από τη Σαμπτούνα. Ο Χορεμχέμπ (θ. 1292 π.Χ.), ο προηγούμενος ηγέτης της δυναστείας, εκστράτευσε σε αυτήν την περιοχή, τελικά άρχισε να μετατρέπει την αιγυπτιακή επιθυμία στην κρεβατοκάμαρα. Ο Θουτμώσης Γ΄, μαζί με τον γιο του και τον συμβασιλέα του Αμενχοτέπ Β΄ πολέμησαν από τη Μεγιδδώ βόρεια προς τον Ορόντη, και συγκρούστηκαν με την Κάδης. Αυτός ο πυλώνας, με άλλες επιγραφές και ναούς που γράφτηκαν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ραμσή Β΄, σημαίνει ότι ο Φαραώ ήθελε να θυμάται να έχει την εξουσία του στον στρατό, την πολιτική και τη θρησκευτική ζωή.

Θεϊκές Επικεφαλίδες και ίσως Πειστικές Επιγραφές

Αυτού του είδους τα έργα τέχνης συχνά απεικόνιζαν απόψεις από τις στρατιωτικές του τεχνικές ή από τις πνευματικές του τελετουργίες και μπορεί να δημιουργήθηκαν χάρη σε μερικούς από τους πιο ταλαντούχους καλλιτέχνες και σχεδιαστές της εποχής. Η μακροζωία τους οδήγησε στη φήμη τους ως ένας έξυπνος και ισχυρός ηγεμόνας, ενώ η ιστορία του συνέχισε να προκαλεί θαυμασμό και αγάπη πολύ μετά τον θάνατό του. Παρά τα πολύπλοκα χρόνια του, ο Ραμσής Β' παρέμεινε ισχυρός και συμμετείχε ενεργά στις υποχρεώσεις του ως Φαραώ πριν από την ύπαρξή του, συνεχίζοντας να εκτελεί ένοπλες στρατιωτικές δράσεις και να επιβλέπει τις κοινωνικές δράσεις καλύτερα κατά τη δεκαετία του '80. Κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης βασιλείας του, ο Ραμσής Β' άφησε ένα ανεξίτηλο σημάδι στην αρχαία Αίγυπτο, διαχειριζόμενος την ανάπτυξη πολλών ανώτερων έργων από τα υφάσματα και ηγούμενος των στρατών του με διάφορες επιτυχημένες στρατιωτικές δράσεις. Ως πρίγκιπας-αντιβασιλέας, ο Ραμσής έλαβε τις νεότερες ελευθερίες από την αιγυπτιακή βασιλεία, καθώς και τον τίτλο του (τέσσερα βασιλικά ονόματα που αποδίδουν τη θεϊκή του δύναμη και τον συνδέουν με τη θεϊκή ιστορία της Αιγύπτου) και ένα χαρέμι. Χρησιμοποιήθηκε μόλις λίγα χρόνια αργότερα από διάφορους άλλους, γύρω από τον Χορεμχέμπ, οι οποίοι επηρέασαν μόνο λίγο πριν από τον θάνατό του, αλλά όχι πριν ορίσει έναν άλλο γιο με στρατιωτικό ιστορικό, τον βεζίρη του Πα-Ραμεσού, ως κληρονόμο του.

Ο λόγος θανάτου τους είναι άγνωστος, ωστόσο, μια πιθανή αιτία είναι η ρήξη ενός ενδομητρίου αποστήματος στο σαγόνι, προκαλώντας σοβαρά προβλήματα. Μέχρι το τέλος του θανάτου του, περίπου την δεκαετία του '90, ο Ραμσής αντιμετώπιζε σοβαρά οδοντικά προβλήματα και μπορεί να μαστιζόταν από αρθρίτιδα, πήξη των αιμοφόρων αγγείων και καρδιαγγειακά νοσήματα. Οι κλασικοί συγγραφείς, όπως και ο Μανέθων (3ος αιώνας π.Χ.), κατηγόρησαν τον Ραμσή για μια μεγάλη βασιλεία 66 ετών και δύο μηνών. Το νέο θραύσμα από γρανιτένια σαρκοφάγο χρησιμοποιήθηκε από έναν κορυφαίο ιερέα της εικοστής πρώτης δυναστείας, τον Μενκεπερέ, μέχρι το 1000 π.Χ., ωστόσο, ο νέος ιδιοκτήτης του δεν είναι γνωστός μέχρι την προσεκτική έρευνα του Φρεντερίκ Πεϊρόντω, η οποία ανακάλυψε το νέο πλαίσιο του Ραμσή Β' μέσα. Το 2018, αρκετοί αρχαιολόγοι στην κοινότητα Ματαρίγια του Καΐρου ανακάλυψαν αντικείμενα από ένα θάλαμο με καρέκλα που, δεδομένου του σχεδιασμού τους και των αρκετών δεκαετιών τους, μπορεί να χρησιμοποιήθηκε από τον Ραμσή. Το νέο τεράστιο άγαλμα του Ραμσή Β' χρονολογείται 3.200 χρόνια πριν και ανακαλύφθηκε μέσα σε έξι κομμάτια σε ένα μέτωπο κοντά στη Μέμφιδα της Αιγύπτου.

Ένα για τις ανάγκες σας, το υλικό του κάστρου μου, σας το παρέδωσα, για να σας βάλω φόρο από μακριά. Ένα ολόκληρο σπίτι σας ανήκει σε πληρωμή, ένα για να σας δώσω 10.000 βόδια για να τα χάσετε. Θα ρίξουμε στους βωμούς σας τα πιο φρέσκα, γλυκά δέντρα που θα μυρίζουν. Για να μπορέσουν τα χρήματά τους, τα χέρια μου δεν ανταποκρίθηκαν σε καμία αμφισβήτηση; Πατέρα Άμμων, δεν θα ήταν αρκετό να αφιερώσεις στους ναούς σου στους αιχμαλώτους σου για να τους κρατήσεις μακριά από τον πόλεμο; «Ωστόσο, στη δυτική πλευρά της παλίρροιας του Αρουνάθα, γύρω από το βόρειο τείχος της πόλης, ο Φαραώ μας έβαλε τα χέρια του. Έτσι, στην ενέδρα, βορειοδυτικά της πόλης Κάδης, και ενώ ήταν μέσα στη φωλιά τους, κάποιος άλλος έτρεξε προς τα νότια από την Κάδης, προς το κέντρο μας, όπου οι άνθρωποι έπεσαν, γιατί μας ξέχασαν, και η λεγεώνα του Πρα-Χορμάκου παρείχε μέσα. Το σχετικό ποίημα σε αυτή τη δομή ήταν εκπληκτικά χαραγμένα γραφικά από στιγμές του δικού σας ποιήματος. Στο ποίημα, ο Ραμσής Β' εξυμνείται ως ένας καλός πολεμιστής και πρωτοπόρος.

Κλειστό: Νίκη, ένα σημειωματάριο με τίτλο «Κινηματογράφος από τη Μάχη»

Οι νέοι Πουλαστοί θα έδιναν την ταυτότητά τους στους βιβλικούς «Φιλισταίους», που θα επέστρεφαν από την «Παλαιστίνη», στην οποία η παρουσίασή τους, λιγότερο από 100 χρόνια μετά τον Ραμσή Γ΄, έθεσε τέλος σε όλη την αιγυπτιακή κυριαρχία στη χώρα. «Ακόμα κι αν αυτοί οι πόλεμοι ήταν στρατιωτική επιτυχία με την αρχαία έννοια (και θα δείτε την Αίγυπτο να έχει πολλά οπίσθια), δεν θα μπορούσαν να αποτρέψουν τους Πουλαστούς και τους Σικάλες από το να εγκατασταθούν στην παραθαλάσσια πεδιάδα της Χαναάν, ούτε τους νέους Λίβυους από το να λεηλατούν συνεχώς τη νεότερη δυτική όχθη του Νείλου πριν από την κατάληψη του νέου βασιλείου τους. Προφανώς, το γεγονός ότι παρείχε την απαραίτητη πηγή ενέργειας για την οικογένεια ήταν γιατί εμπόδιζε τους Μεντινέτες Χαμπού να χάσουν τα οικονομικά τους λόγω της απώλειας του κατασκευαστή τους, ζυγίζοντας σε σχέση με τους άλλους ταφικούς ναούς των Θηβαίων». «Η κυβέρνηση του Μεντινέτ Χάμπου προσπαθεί να εμπιστευτεί έναν σπουδαίο Οικονόμο Μεριμπαστέτ, του οποίου η ταυτότητα («Αγαπητέ μακριά από την Μπαστέτ») υποδηλώνει μια καλή πηγή από τη Βουβαστίτι. «Εκτός από έναν καλό κλήρο μακριά από 150 ιερείς, το νεότερο μέτωπο προσπαθεί να ευλογηθεί με υπαλλήλους από 65.000 άνδρες και μπορείτε να φτάσετε σχεδόν 2.400 χιλιόμετρα 2 από το αγρόκτημα (δηλαδή, από το 1/10 μακριά από το σπίτι της Αιγύπτου). Αλλά όχι, όπως συνέβαινε νωρίτερα, η νέα συλλογή διαταράχθηκε στην πραγματικότητα από το ξέσπασμα της σύγκρουσης και δεν κατάφερε να συνεχιστεί ποτέ πριν από το έτος 15.»

Εν αγνοία σας, ωστόσο, ο νέος Χετταίος βασιλιάς Μουβατάλι είχε ζητήσει να διαλυθεί και να επιδιώξει μια έντονη ενέδρα με έναν μεγάλο συνασπισμό και συμμάχους από την Ανατολία και τη βόρεια Συρία. Αλλά η επιμονή τους σήμαινε ότι πολλοί από τους μαθητές τους πέθαναν πριν από αυτόν, οπότε έπρεπε να αναθέσει σε δώδεκα γιους του τη θέση του κορυφαίου πρίγκιπα. Οι νέοι τοίχοι του μετώπου ήταν διακοσμημένοι με λεπτομερή γλυπτά και ανάγλυφα που απεικόνιζαν στιγμές από τη ζωή του Ραμσή Β' και την ηγεσία του, καθώς και απόψεις από αιγυπτιακούς μύθους και θρησκεία.

Η διαχρονική ιστορία του Ραμσή Β΄

Ένας σπουδαίος πολεμιστής, ήταν μαζί με τον δημιουργό μερικών από τα πιο διάσημα μνημεία της Αιγύπτου. Η νέα Μητροπολιτική Πινακοθήκη στο Ways διαθέτει μια ποικίλη συλλογή από την Αίγυπτο, που περιλαμβάνει έως και 36.000 αντικείμενα που συνδέουν την Παλαιολιθική με τη Ρωμαϊκή εποχή. Ο Ραμσής μπορεί κάλλιστα να αξίζει το νεότερο επίθετο, «ο καλός», ωστόσο, όπως και άλλοι που τιμούνται με τις ίδιες διαφορές, ο άνθρωπος διατήρησε μια κοινή κληρονομιά. Μία από τις βασικές πράξεις του βασιλιά του ήταν να κάνει μια καταγραφή του πλούτου των νέων ναών, και μια άλλη κερδίζει την εμπειρία που απέκτησε από τις υπερβολές της προηγούμενης ηγεσίας του όντας στο νέο θρόνο παράλληλα με την πτώχευση.

Ο πατέρας του Ραμσή συχνά άρπαζε τον Ραμσή, οι οποίοι είχαν τις στρατιωτικές τους στρατηγικές που εκτείνονταν στην Παλαιστίνη και τη Λιβύη όταν ο Ραμσής ήταν μόλις 14 ετών. Η βασιλεία του Ραμσή ήταν πολύ μεγάλη και τα θύματά του χρεοκόπησαν, εν μέσω έντονης ανησυχίας ότι η βασιλεία θα τερματιζόταν με τον θάνατο του βασιλιά του. Ο Ραμσής Β' υιοθέτησε πολλαπλές ορθογραφίες της ταυτότητάς του, όπως Ραμσής και Ραμσής. Ο επόμενος Φαραώ της 19ης δυναστείας, ο Ραμσής Β', βασίστηκε σε μεγάλα μνημεία και αγάλματα, όπως οι πέτρινοι ναοί του Αμπού Σιμπέλ.

Σε ένα μέρος κάθονται οι νεότερες σειρές μακριά από τα πολεμικά άρματα. Τα φρέσκα πόνυ είναι άψογα και θα πατάτε ένα πάτωμα ικανοποιημένοι, καθώς ανακαλύπτουν την τραπεζαρία του. Μία από τις εισόδους φυλάσσεται, και αυτό σημαίνει ότι είναι οχυρωμένη με οδοφράγματα, η οποία υπερασπίζεται από τέσσερις μεραρχίες μακριά από το πεζικό. Όλοι τους άρχισαν να υποκλίνονται μπροστά σας, στο κάστρο του από την ύπαρξη και την εκπλήρωση, τον Περ-Ραμσή-Μέρι-Άμων-τον-Υψηλό των Κερδών (την κύρια πόλη μέσα στο Δέλτα). Όταν η Αυτού Μεγαλειότητα βρισκόταν στο Ντζαχί για την επόμενη νικηφόρα επιχείρηση, η νεότερη καλή αφύπνιση στη ζωή, την ευημερία και την ευεξία σας είναι στη νεότερη σκηνή από την Αυτού Μεγαλειότητα στην πλαγιά νότια της Κάδης.

Η ιστορία του Ραμσή Β' εκτείνεται πέρα ​​από τα μνημειώδη κτίσματά του και τις στρατιωτικές του δραστηριότητες, επηρεάζοντας τα γεγονότα ακόμη και μετά τον θάνατό του. Ο συνδυασμός της στρατιωτικής δύναμης και της διπλωματικής οξυδέρκειας του Καντές έκανε να θυμάστε τον εαυτό σας τόσο ως πολεμιστή όσο και ως μεγάλο πολιτικό, θέτοντας ένα είδος κριτηρίου για τους μελλοντικούς ηγεμόνες σας. Αποδείξεις ότι η ανώτερη οικογένειά του αποκαλύπτεται μέσω επιγραφών στα διάφορα μνημεία τους, συμπεριλαμβανομένου του Ανώτερου Ναού στο Αμπού Σιμπέλ, και έτσι κρύβει ευτυχώς τις εικόνες μακριά από τους μαθητές του. Αυτού του είδους τα έργα δεν ήταν ακριβώς η έκφραση της δομικής τους προσοχής και εδραίωσαν τη φήμη τους ως θεϊκού ηγέτη που επιλέχθηκε από τους νεότερους θεούς. Για την ακρίβεια, η βασιλεία τους διήρκεσε περισσότερο από τους περισσότερους σύγχρονους μονάρχες και τον Βασιλιά Β' της Αγγλίας.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Τούθμωση Δ΄ και του Αμενχοτέπ Γ΄, η Αίγυπτος συνέχισε να χάνει εδάφη από τους Μιτάννι στη βόρεια Συρία. Το 1400 και 1300 π.Χ. αντικατοπτρίζει την γενική αποσταθεροποίηση από την Τζαχί, μια τοπική περιοχή στη νότια περιοχή Χαναάν. Μετά την εκδίωξη της δέκατης πέμπτης δυναστείας των Υξώς γύρω στο 1550 π.Χ., οι νέοι ηγεμόνες του νέου βασιλείου από την Αίγυπτο έγιναν πιο επιθετικοί στην ανάκτηση της εξουσίας στα σύνορα της χώρας. Πτώχευσαν λόγω και απέφυγαν τη νέα ρίψη ή απώλεια του νέου Φαραώ.

Ο νέος πληθυσμός, που με τους συζύγους και τα παιδιά του κατέφυγαν στους επάνω ορόφους, απολαμβάνοντας τα μέσα εξάντλησης, έπεσε σε κατάθλιψη. Κάποιοι άφησαν τις γυναίκες και τα παιδιά πάνω από το τείχος, ενώ άλλοι λαχταρούσαν τη συμπόνια του νεότερου βασιλιά, σηκώνοντας τα χέρια του στην ικεσία. Ο πόλεμος συνεχίστηκε για δεκαετίες, και μάλιστα με ποικίλα επιτεύγματα, βρήκαμε τον νεότερο Φαραώ να επιτίθεται, μερικές φορές στη χώρα των Χετταίων, και συχνά κοντά στα σύνορά του. «Όταν ο Μένας μου, ο ηνίοχος, είδε με απογοήτευση, Πώς τα πόνυ σμήνησαν γύρω μας, ιδού!»